خرس قهوه ای شاید هم سیاه

امروز دلم برای وبلاگ قبلیم "مات و مبهوت" که دو سالی توش مینوشتم تنگ شده - نمیدانم چرا - اما چون تنها پل ارتباط بعضی ها با من بود و از من خبر داشتن اونها نوشتم توش را قطع کردم - پس نباید دلم تنگ شده باشه ولی شده -

امروز صبح رفتم سر جلسه برگزار نشد - رفتم سر وقت شرکت - دوباره رفتم جلسه - بعد هم دیر شد و ساعت ۴ رسیدم خونه - وجدانم ناراحته که چرا برنگشتم سر کار - از نظر یک انسان منطقی اقتصادی نباید وجدانم ناراحت باشه ولی شده -

امروز تو جلسه - وقتی رئیس جلسه به من گفت که شاید ارسال اون عکسها نشاندهنده این است که روابطی که در پی قطعش هستی - شاید نباید قطع بشه - گفتم باید قطع بشه - هر چند که میدونستم که نمیشه که نشه ولی دلم میخواست نشه -

امروز وقتی اون چند تا دختر خوشگل را دیدم - دلم خواست یکیشون با من باشه - اونی که روپوش کوتاه نارنجی پوشیده بود و یکهو وقتی من هنوز به پیچ نرسیده بودم پیچید و بعد غیب شد - هرچند که باید دلم خواستار چیزهایی که بهشان نمیرسه نشه ولی شده -

امروز وقتی که داشتم به این فکر میکردم که اگر بخوام اسباب کشی کنم و بخوام وسائل بخرم - و اون آرزویی که همیشه داشتم و دارم - شاید از نظر بعضی ها احمقانه وساده باشه - ولی من شانس کمی برای رسیدن بهش دارم -  نباید به این رویاها دلم امیدوار بشه ولی شده -

امروز دوباره داشتم سبک سنگین میکردم که برم پیش خرسبچه یا نه - پریشب خوابش را دیدم و دیروز کلی برام شعر به زبانهای فرانسه و انگلیسی و ترکی!!! خواند - حسابی هوایی شدم - میدونم چه دورانی از زندگی او که من همیشه دوست داشتم در کنارش باشم را از دست میدم ولی شده -

خرسبچه بیعلاقه به دندان شستن -

تقریبا مثل بقیه جمعه ها به بطالت گذشت - ساعت ۶ پا شدم - یک دوشی و بعد از ۶ و نیم آهنگ و فیلم - سه دست لباش شستم - نهار هم مهمان بودم - شامم را هم از غذای روز قبل خودشون دادند - آره روز قبل - من هم ساعت ۵ خوردم - هنوز از برد ۷ بر ۱ منچستر خوشحالم و در حال پرواز - ۳ تا تیم انگلیسی در نیمه نهایی جام قهرمانان - دیروز مهمانم رسید - بردمش خونش - حالا مهمان من در خونه خودش است - شنبه هم میبرمش بیمارستان تا سه شنبه عمل بشه - دوشنبه هم که سر خودم شلوغه - چرخه سوخت هسته ای هم تکمیل شد -  مبارکه - حالا هسته گیلاس البالو است یا خرما نمیدانم - مثل اون زمانی که میگفتند از خرما اسانس کوکا و پپسی را درست کردند - البته مزه اش بسیار ت..ی بود - یک فیلم روسی گرفتم - روش کلی عکس هواپیما بود - گفتم جنگ هوایی است - ولی نه داستان ارتباط خود افراد با هم و با خلبانان امریکیی که برایشان هواپیما می آوردند بود - و خیلی جالب اون زمان جنگ دوم را نشان میداد - در شش ماه گذشته دو تا ساعتم از دور خارج شد - خلبانی شیشه اش ترک برداشت - تقلبی هم اصلا شیشه اش درآمد - حالا فقط اصلها مانده - وزنم بسیار بالا رفته - حال و حوصله ورزش ندارم - یکی از آشنایان قدیم عضو یک گروه در ارکات است - برای من هم دعوت فرستاده - اما اصلا نمیتونم برم - فیلتر است - وگرنه با کمال میل عضو میشدم - تا بحال با ارکات کاری نداشتم - آخر سال میرم یکسر پیش خرسبچه - از حالا دارم روز شماری که چه عرض کنم ثانیه شماری میکنم - حدالقل یک ۴۰ روزی باید بمانم - شاید جوری برنامه ریزی کنم که عید را آنجا باشم - هر طور شده باید حدالقل ۵۰۰۰ تایی جمع کنم - نمیدانم چطوری ولی باید بتونم - البته میترسم که مادرش برام مشکل ایجاد کنه - ولی مهم نیست به دیدن خرسبچه می ارزد - حتی از حالا میدان که چی براش کادو ببرم - البته میدانم چی هم میخوام اونجا براش بخرم - برنامه یک سفر هم تو مخم ریختم - خیلی رویا پرداز هستم نه؟ - ولی چه کنم - کار دیگری میتونم بکنم؟ - کاش میشد کتاب داستان ارباب حلقه ها را هم با خودم ببرم - اما فکر کنم که دیگر نتونم بخونمش - کلی وقته جمعه بازار نرفتم - البته میدونم که چیزی را هم از دست ندادم - ولی از محیطش خوشم میاد - فعلا -

عجب اشتباهی کردم من روز دوشنبه - هنوز قاطی هستم - یک بلاگی را خوندم - با خوندن ۲ خط اول خوشحال شدم - فکر کردم موفقیتی حاصل شده - زود زنگ زدم تبریک بگم - دیدم زکی - باید همه بلاگ را میخواندم - داستان برعکس بود - این شیش ماهگی هم همش کار دست من میده - یکی نبود بگه بابا همه اش را بخوان - میخواستم جمعه برم اصفهان نشد - مهمان دارم - از شنبه تا ۴ شنبه و پنجشنبه هم مشغولم - دوشنبه از اون جلسات مهم دارم - روزی تا ۱۴ ساعت سرکارم - البته قبلا هم گفتم که من همیشه سر کارم - عجب بازی بود دیشب - منچستر غوغا کرد - رو هم که اصلا حرفی برای گفتن نداشت - من هم یک فیلم خنده دار را برای پنجمین بار دیدم - البته اینبار فقط قسمتهایی که دوست داشتم را دیدم و بقیه قسمتها را سریع رد کردم -

خواستم شنبه چیزی بنویسم - بعد دیدم تو خرسبچه میگی عجب بی جنبه است این خرسه - چون میخواستم در مورد بازی پرسپولیس بنویسم - عجب بازی بود - رفتم استادیوم - نیمه اول یک گل و نیمه دوم ۳ تا دیگه - تا گل سوم ایستادم - گل چهارم تو راه برگشت بودم - بازی خوبی بود - کیف کردم - هرچند جای اشتباه نشسته بودم - بخش ۲۳ - یک آدمی چاقتر از من !!!!!!! - دقیقا با لباسی که که من دفعه پیش پوشیده بودم - پیراهن "منچستر" و شلوار "شش جیب" جز لیدر ها بود - البته پیراهن من اصل اصل اصل بود و شلوارم هم "گپ" - هی میامد جلوی ما و شعار میداد و با فحش و ... از ماها میخواست که همراهیش کنیم - حالم بهم خورد - برای نیمه دوم جام را عوض کردم -  بغل جایگاه از این خبرها نبود - معدنچی خوب جاگیری میکند ولی بلد نیست ضربه آخر را خوب بزند - کعبی عالی بازی کرد - شیث هم میخواد مثل "بکن باوئر" بازی کند ولی اون کجا و این کجا - حق پرسپولیس زدن گل بیشتر بود و حتی در بازی قبلش بردن استقلال - اما در فوتبال شانس هم نقش مهمی دارد - باران خوبی میاد - هوا کمی خنک شده است - دیروز هوا بدجور گرم کرده بود - صبحانه هم نخوردم - طبق معمول - داستان ارباب حلقه ها را کی میتونم بخونم - اصلا چرا کسی این کتاب داستان را بر نمیدارد جوری که ما هم بدانیم و این دندون را بکشیم - امیدوارم اگر کسی هم بردش از خواندنش لذت ببرد - الهام هیچ چی نگو - کار هم زیاد است و سرم شلوغ - منچستر هم که دو تا باخت پشت سر هم داد - دیروز سر دردم تمام شد - دیگر اینکه با خرسبچه صحبت کردم - گفت موهام را رنگ کردم - خوشتیپ شدم - آریانا در حال رنگ موهاش بود - و همینطور گریم صورتش - نمیدانم چه خبر بود ولی غیر از این دو جمله با من صحبت نکرد - دلم میخواست اونجا بودم و میدیدمش - ولی نمیشه - یک کور سوئی به چشمم خورده - ببینم که چکار میتونم بکنم - دیروز هم یکی از همکاران دختر ۶ ماهه اش را آورده بود - ساکت و آرام - مگر میشد خرسبچه غیر از بغل مادرش اینطوری باشه - البته خرسبچه بغل دخترها میرفت و هر چه دختره خوشگل تر میبود - بور تر و سفید تر و آرایش بیشتر نیش خرسبچه بیشتر وا میشد - بهر حال یک چیزهایش باید به باباش بره دیگه!!!!

منچستر که باخته - کلی ناراحت شدم - اونم به کی؟ - تلویزیون هم که فیلم "دیوید کاپر فیلد" همان داستان مورد علاقه ام را نشون میده - فقط آقای "مردستون" اون قیافه ای که فکر میکردم را نداشت - بقیه تقریبا همان قیافه هایی که تصور میکردم را داشتند - بخصوص "اگنس" - امروز اصلا حال خونه موندن را نداشتم و ندارم - ولی کجا برم - از پریروز کلی بچه شبیه خرسبچه دیدم - این سردردم هم خوب نمیشه - میدانم از چیست ولی چاره ندارم - دلم میخواست ... - اما دیگر اینکه از تبریز شیرینی رسیده - خوبه - چاق کننده - ولی میخورم - ساخت "میگ ۳" هم نیمه کاره مانده - قطعاتش خوبه ولی نقشه اش - صبح دفتر بودم - ولی از سر درد زود آمدم بیرون - شاید عصر برم گردش - اما همیشه دوست داشتم که یک لردی دوکی اونهم پولدار انگلیسی در دهه ۳۰ بودم - البته میلادی - کلی مستعمره برای گردش - انگلیسی ها هم رسیدن کشورشون - لباسهاشون را هم در هواپیما عوض کرده بودند - تمام ماجرا چیزی نبود جز یک ضربه دیگر بر آبروی کشور ما - هیچ منفعتی نداشت - اصلا کجا میتوانیم سرمان را بلند کنیم - اصلا تمام اینها برنامه عربها است برای به ذلت کشیدن ما - خوشبختانه چندین ساعتی است که موبایلم زنگ نخورده - یعنی دردسر کمتر - نمیدانم اصلا چی مینویسم یا باید بنویسم - فعلا

آخر ملوانها را آزاد کردند - یعنی تا فرودگاه مهرآباد هم رفتند - بعد از اولتیماتوم - نمیشد با سرافرازی آزاد میکردیم و نه از روی ترس - راستی عکسهای کت و شلواری این انگلیسی ها را دیدم - همه مثل مانکن بودند البته غیر از یارو دختره - دختر سرخپوستها ازش بهترند - کت و شلوارها رو تنشون عالی بود - من یاد وقتی انداخت که وقتی تیم راگبی انگلیس بعد از اول شدن برگشتن انگلیس - حالا بیا ۱۵ نفر از یک گروهان ارتش جدا کن - کت و شلوار هم بهشان بپوشان - ببین به این شیکی میشن - اصلا دوخت کت و شلوارها و سایز بندیش فقط برای اونهاست - رفتیم با علیرضا گشتیم - اما یک نفر هم درد از اونور اومده - تقریبا اکثر مشکلات من را داشته - خانواده زن او هم مذهبی بودند - مثل مال من - فکر کنم که به این دخترهای کنار خیابان بیشتر از خانواده دارها و مذهبی ها میشه اعتماد داشت  - اقلا راحت و بی رودرباسی همه چیز را میگن - بقول معروف رو بازی میکنند - اما دو تا ازهواپیماها به خرسبچه رسید - گفتم باز اسباب بازی میخواهی - گفت نه جا ندارم - گفتم لباس - که گفت آره - احتمالا مثل خودم خوره کاپشن دارد - این داستان ارباب حلقه ها الان کجاست؟ - یعنی در جایی دیگر - در بعدی دیگر واقعا در واقعیت است - الهام میدونی که چی میگم؟ - آهان یادم افتاد - با علیرضا که رفته بودیم بیرون - صبح رفتیم یک هلیم فروشی یا حلیم فروشی (لعنت به این زبان عربی) - هلیم/حلیمش خوب بود اما از چیزی حالم بد شد - کلی پرچم گذاشته بود - یعنی به ازای هر پرچم ایران یک پرچم عربستان - نمیفهمم - مگر تو  عربستان کسی پرچم ایراان را میتونه اینطوری بگذاره - من که دیگر به اون محل نمیرم - اگر ۱۵ سال جوانتر بودم حتما یک دعوایی راه میانداختم - اینهمه آدم بره فروشگاه یک خائن غذا بخوره - هر کی با تازی ها باشه خائنه -

نه با علیرضا نرفتیم - باید میرفت عید دیدنی - من هم آخرین بخش نقدینگیم را هم استفاده کردم - باید تا حقوق بعدی سیاست ریاضت اقتصادی را اجرا و تحمل کنم - اونهم مدل کامبوجی - "فوک ولف" تقریبا تمام شد - سقف کابینش مانده که باید کمک فنی از امیر بگیرم - الان یکی دیگر را شروع کردم - متوجه شدم که چسب "آکادمی" بهتر از چسب "ر و ل" است - جدی میگم - قیمتش هم خیلی کمتره - زنده باد کره - البته جنوبی اش - با اون کوتوله عینکی شمالی - اون دیکتاتور احمق کاری ندارم - با اون عینکهای مسخره اش - فکر کنم گمان برده شبیه خدابیامرز "الویس" است - روش میشد خط ریشش را هم پائین میاورد - البته کاپشناش هم چیز دیگری است - این ناویان انگلیسی هم برایمان شده قوز بالا قوز - از آن طرف هزار هزار قاچاقچی افغانی و تروریستهای وهابی میان و کلی آدم میکشن - از طرف دیگر اینها که دارند کارشان را انجام میدن و کشتیهای مقصد عراق را چک میکنند را میگیریم - کم تو دنیا دشمن داریم - چندین میلیون دیگر هم روش - اصلا مثل اینکه حقمان بود برایمان فیلم سیصد بسازند - بابا با مردم دنیا یکخورده دوستانه تر باشیم - بعد هم یکسری آدم نادان پیدا میشن و خواستار محاکمه و ... این سربازان میشن - اصلا اونی که نوشته "اکزکیوشن" میدونه که معنی آن چی است - اگر میداند و نوشته تمام سربازان عراقی که آمدند و کلی از هم میهنان ما را کشتند و رفتند را باید با بمب اتم نابود کرد - یا اون تازی هایی که در مراسم حج اون بلاها را سر حجاج ما آوردند و بعدا به نام برادر خوانده شدند - اونها را باید پدرشان را در میاوردیم که نتوانستیم - یعنی قدرتش را نداشتیم و نداریم - خیلی وقت است که کلاهمان پشم ندارد - و هیچکس تره برایمان خورد نمیکند - دوست قدرتمندی نداریم - البته همه اش از ملتها میگیم ولی همانها بودند که داوطلبانه در ارتش صدام بودند و علیه ما میجنگیدند - بابا ما ایرانی هستیم و نه تازی - اون تازیان همه طرف هم را دارند - حالا با این ۱۵ نفر که شاید ۱۵ متر تو خاک ما بودند اوضاع سیاسی خود را از آنچه که بود بدتر میکنیم -

عجب سالی است امسال - من که هنوز هیچی نشده نا امید شدم - هیچ کار مثبتی در این چندین روز انجام ندادم - حتی یک مدل هواپیما هم که سعی داشتم بسازم نیمه کاره ماند - این میگرن هم آزار میده - چند وقتی ازش خبری نبود - رفته بود مرخصی - امروز اینقدر قرص خوردم که کله ام سبک شده است - صبح با علیرضا رفتیم گردش - تا به حال هیچکداممان به کافه نادری نرفته بودیم - البته میدانم فضائی دوم و الهام اونجا میرند - من و علیرضا هم رفتیم - قهوه فرانسه سفارش دادیم - شوت - مزه اش ترش و به تنها چیزی که نمیخورد قهوه بود - علیرضا هم  با من هم عقیده بود که احتمالا کوکا کولا را با قهوه ترک قاطی کردن و جوشاندن - هیچ راه دیگری برای بدست آوردن اون مزه نبود - مخصوصا برای ما "استارباکسی" و "تیم هورتونی" ها - البته من بیشتر "تیم هورتنی" بودم - باز کیک کشمشی اش بد نبود - نمیدانم کی از آنجا تعریف کرده است - دیگر اینکه در وسط رسیدن "اس ام اس" شخصی دیشب من خوابم برد و پیغام آخر او نمایانگر ناراحتی او است - بابا خوابم برد - این کار الهام هم تمام نشد - من کتابهام را میخوام - سرم نمیشه - تازه فهمیدم که برزیلیها هم یک غذایی از لوبیا و برنج دارند ولی لوبیا سیاه - قرار است کسی دستورش را برام بفرسته - خوب بود اینجا مینویسم - فردا هم با علیرضا هستیم - احتمال قوی - یاد "کافی بریکها" را تازه میکنیم - امروز خبر داد که شاید "پرهام"  هم که زمانی اونجا مدیرم بود هم برگردد ایران - هاهاها - فکر کنم حدود ۱۰ تا ۱۵ درصدی از اونهایی که مبشناختم برگشتند و یا در حال برگشتند - اونهم بصورتی تنها - بد نیست - امروز با علیرضا کلی در مورد داستان ارباب حلقه ها و ... صحبت کردیم - کلی کیف کردیم - دوباره از ۱۴هم باید بریم سر کار - در مورد من باز کارهای یکنواخت که پایانی ندارند - با علیرضا که صحبت میکردیم گفتم بدم نمیاد که دوباره برم درس بخوانم - او هم همینطور - شاید هم شوخی شوخی شروع کردم نمیدانم - تنوع خوب است - خرسبچه هم کلی در این هفته باهام صحبت کرد - خیلی لذت بخش بود و ناراحت کننده - هوس رفتن کردم - برگشتن - ولی نمیشه -